ஆசை!!!

முட்கள் உன்னை

முத்தமிட்டால்

நீ முணுக்கும் பெயராய்

இருக்க ஆசை

அவ்வப்பொழுது !!!

முட்களாகவே மாறி

உன்னை சிலிர்க்க

வைக்க ஆசை

எப்பொழுதும் !!!

தடாலடி ஏற்பாடுகள் !!!!

பூமியிலே பூத்திருக்கும்

நாசியிலே புகுந்திழுக்கும்

விழியிலே விளையாடும்

உலகிலே உயிரோடிருக்கும்

அழகிய மலர்கள் யாவும்

உன் முகவரி அறிந்து

பின் தினசரி நடந்து

தூங்கா நகரத்தை

பூங்கா நகரமாக்கி

வேங்கை உன்னை

விண்ணவர்கள் வியக்க

மன்னவர்கள் மயக்க

நம்மவர்கள் பயக்க

தாங்கி வரவேற்க

தடாலடி ஏற்பாடுகள் !!!!

அழியுதே அழகான இயற்கை !!!

அழியுதே அழகான இயற்கை !!!

மெல்லிய இடையை

மெதுவாய் கில்லி

அழகியே உன்னை

அடியோடு சாய்க்க

போகிறான்!!! பாவி அவன்

மரம் வெட்டுபவன் !!!

தமிழ் !!!

தமிழ் !!!

கான்வென்ட் காம்பௌன்ட் - ல்

காக்கா தான் தமிழ் வாத்தியார் ,

கோடி ரூபாய் செலவில்

கலைஞர் தலைமையில்

கோலோகல செம்மொழி மாநாடு

வைப்பதற்கு பதிலாக

நூறு காக்கைகளை வாங்கி

வானளாவ விட்டால்

தமிழ் வளரும் அய்யா ??????

அப்பா !!!

கருவாய் கனிந்த காலத்திலே

கால்களால் உதைத்தபோதும்

அன்னையை கட்டியணைத்து

அழகாக துள்ளுவதாய்

ஆனந்தப்பட்ட அப்பா உனை

அன்றே பார்க்க ஆசை தான் !!!

மகனை பெற்றெடுக்க

அன்னை அவள் அழுதுபுரள

கைகளை பிசைந்தபடி

குறுக்கும் நெடுக்குமாய்

குறைந்தது பத்து மைல்

தூரத்தை கடந்த உனை

கண்களில் கண்டபோது

கண்ணுக்குள் கருவிழியாய்

கால் தடுமாறும் வயதிலும்

காத்திட ஆசை தான் !!!!

தவழும் வயதில்

பூமியிலே பூக்கள் விரித்து

தரையிடம் பகை தீர்த்த

பாசக்கார அப்பா நீ !!!!

நடை பயின்ற போது

கூச்சலிடும் ஷூவை விட

உனது கைதட்டல் உரக்க

கேட்குமப்பா ,ஊரையே கூட்டுமப்பா!!!

பள்ளியிலே விட்டுவிட்டு

பாதியிலே திரும்பிவந்து

படபடக்கும் உனை

உன் அன்னை பார்த்தால்

பாவிப்பாள் அரை வயது

குழந்தையாய் உனை !!!

அடி அடியாய் நான் வளர

அணு அணுவாய் ரசித்து,

தோள் தொட்ட போதும்

தோழனாய் பாவித்த உனை,

தகப்பனாய் பிரமன் அவன்

தாரைவார்க்க என்ன நான்

தவம் செய்தேனோ ???

உன்னிடம் கற்றது

ஒன்றா இரண்டா ???

உயிருள்ளவரை உணர்வுகளை

கட்டுபடுத்த !!! உறவுகளை

அரவணைக்க !!! தவறுகளை

திருத்திக்கொள்ள !!! ஆசைகளை

நிறைவேற்ற !!! நெஞ்சங்களை

நேசிக்க !!! அடுக்குவேன்

அளவில்லாமல் !!!!

மற்றோர் பிறவியில்

எனது பிள்ளையாய்

நீ இருக்க, ஊணுயிறாய்

உனை காக்க இறைவனை

பிரார்த்திக்கும்

உன் அன்பு ...

செல்வம்

இளம் கன்று... பயம் அறியாது ....

அனைவருக்கும் வணக்கம் !!!

சிட்டு போல சிறகடித்து சிறு பிள்ளையாக இருந்த காலம் அது... அந்த பள்ளி வாழ்க்கையை என் நினைவு உள்ளவரை மறக்க முடியாது.

ஒவ்வொரு வருடமும் மார்ச் மாதம் எங்கள் பள்ளி மற்றும் விடுதி ஆண்டு விழா மிகவும் கோலாகோலமாக நடப்பது வழக்கம். நிறைய விளையாட்டு போட்டிகள் , கட்டுரை , கவிதை ,மற்றும் நாடக போட்டி என திறமைகளை அரங்கேற்ற எண்ணற்ற வாய்ப்புகள் தந்த வளாகம் எங்கள் டி பிரிட்டோ விடுதி .

நான் ஒன்பதாவது படித்து கொண்டு இருந்த சமயம் அது ... என்னை அப்பொழுது பிளஸ் ஒன் படித்த அண்ணா ஒருவர் ஒரு நாடகம் எழுதி கொண்டுவா என்று சொல்லி செல்ல, எனக்கு என்ன சொல்வதென்றே புரியவில்லை , சுமாராக இருக்கும் எனது கவிதைகளை கண்டு இருக்கிறது அந்த ஹாஸ்டல் அதற்கு முன். தெரியாத ஒன்றை கற்றுக்க வைக்கும் பழக்கம் ஒன்றும் புதியது அல்ல எங்கள் ஹாஸ்டல்-கு.அது தான் அதன் பெருமையே .

ஆதலால் நானும் எழுத ஆரம்பித்தேன் ,ஒரு வழியா எழுதுயும் முடித்தேன் 30 பக்கம் கதையை . பின் அதில் நானும் நடித்து எங்கள் அணி முதல் பரிசு பெற்றது ஒரு தனி கதை , கதைக்குள்ளே கதை வைப்பது இயக்குனர் கௌதம் மேனன் கு பரிட்சயம் என்றாலும் எனக்கு அது கற்றுக்க வேண்டிய விஷயம் . அதனால் அதை நாம் மற்றொரு சந்தர்பத்தில் பேசுவோம். நான் இங்க கூற வந்தது வேறொரு விஷயம், ஆம் அன்று 1998 ல் எழுதிய கதைக்கு அப்புறம்,சுமார் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு எழுதும் அடுத்த கதை இது..

இந்த மிக பெரிய இடைவெளி எதற்கு ? பத்தாம் வகுப்பு முதல், ஒரு வேளையில் சேர்ந்து ,திருமணமும் ஆனா பின்பு தான் திரும்பவும் அந்த ஒன்பதாவது வரை வாழ்ந்த வாழ்க்கையானது எனக்கு கிடைத்திருக்கிறது . இடையில் அனைவருடைய வாழ்வுமே , வேறொரு பாதையில் தன் நாட்டத்தை செலுத்தி,எதோ ஒரு தேடலை நோக்கியே பயணிக்கும் என்பது ஆணித்தனமான உண்மையென என்னால் சொல்ல முடியும். வளரும் வல்லரசு இந்தயாவின் கல்வி முறை ,வளரும் வாரிசுகளை வாட்டியது,வாட்டுவது நான் சொல்லி தெரிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை .

திருமணம் ஆனா பின்பு , தொலைகாட்சியில் தொல்லை கொடுக்கும் மெகா சீரியல்களை ,கண்ணும் மனதும் காதல் செய்ய ஆரம்பித்து விட்டது என்னால் உணர முடிந்தது , மனதை திசை இருப்ப எடுத்த முயற்சி தான் இந்த சிறுகதை , கிடைத்திருக்கும் இந்த நாழிகைகளை வீணடிக்காமல் ,எழுத துடிக்குது என் இதயம் ,என்னுடைய எழுத்துக்கள் எதோ வரு வகையில் நிச்சயம் உங்களை மகிழவைக்கும் என நம்புகிறேன் . இல்லாவிட்டாலும் உங்களுடைய விமர்சனங்களுக்காக ஏங்கும் என்றுமே என்னுடைய எழுத்துக்கள் .

"இளம் கன்று பயம் அறியாது " - தலைப்பே உணர்த்தும் உங்களுக்கு ,இது நம் சிறுவயதில் நம்மை அறியாமலேயே ,விளைவுகளையே உணராமலேயே ,நாம் அரங்கேற்றிய குறும்புகளை இங்கே நான் குறும் கதையாக அசைபோட ஆசைபடுகிறேன் .நிச்சயம் இது உங்களுடைய நினைவுகளையும் பின்னோக்கி கொண்டு சென்று ,நிமிட சந்தோசத்தை தரும் உங்கள் மனதில். எழுதுகிறேன் ...

காத்திருங்கள் !!! நன்றி !!

வழி மாறிய குருவி !!!

இரதேட போன

இருபது நாளு

தூக்கணாம் குருவி,

இடையிலே சேர்ந்துகுச்சு

இன்னொரு கூட்டத்துல!!!

தொலஞ்ச பிள்ளைய

அலைஞ்சு தேடிய

அறியாத ஆத்தா குருவி

அடிபட்டே செத்துபோச்சு

அந்த காட்டு கழுகுகிட்ட !!!

அஞ்சு நாளு முன்னே

அண்ணன பிரிஞ்ச

பிஞ்சு குருவி ,

பறக்கவும் முடியல

நடக்கவும் தெரியல

அனாதையா ஆயிப்போச்சு !!!

நாலு நாலு பட்டினியா

நாற்பதடி ஒசரத்துல

தொட்டியில தொங்கியே

துவண்டு போச்சு

அந்த பொட்ட புள்ள !!!

தொணையோட இணைஞ்சு

ஹனிமூன் கு வந்த

அண்ணா குருவி

அல்லாடி போச்சு அந்த

பிணத்த பார்த்து.. ஆமா

செத்து போச்சு சின்ன குருவி !!!

வளர்ந்த குடும்பத்த

வழியிலே விட்டுட்டா

வசதியா வாழ்ந்தாலும்

அசதியா விழும்போது

அனாதையா தான் இருப்ப ???